Artur Wlodarczyk

11:11 Pośród kręgu ksiąg mistycznych Osobliwych dróg rozlicznych Poszukując źródeł mocy Tylkom chwilkę zmrużył oczy Gdy w mój umysł chrobot wkroczył W obszar mojej świadomości Mówiąc: mamy jakichś gości I nim krótkie wyrzekł zdanie Usłyszałem znów, pukanie? Może chrobot, tak się zda Przyleciała pierwsza ćma Strach przynosząc różnej maści Jedenasta jedenaście Stary zegar zachrobotał Otwierając mroczne wrota Gdzie nie patrzył nikt przez wieki Prowadzące w świat daleki Gdzieś na dno nieświadomości Tam gdzie cień nie ma litości I się miesza z jaźnią w kupę Tworząc archetypów zupę Z przeżyciami różnej maści Jedenasta jedenaście Czy to umysł czas wytwarza I godzinę wciąż powtarza W kółko jedną i tą właśnie Jedenasta jedenaście Nie wiem jak to się odbywa Z każdą chwilą ciem przybywa I co chwila, jak z przepaści Jedenasta jedenaście … Jedenasta jedenaście … Umysł zmąca ta godzina Nim się skończy znów zaczyna Powtarzając ciągle klucz Do umysłu twego wrót Tchnący z szaleństwa przepaści Jedenasta...

  „Na przystanek podjeżdża autobus. Wychodzi z niego mała dziewczynka trzymająca futerał ze skrzypcami. Podchodzi do pana stojącego na przystanku i pyta: „Przepraszam pana, jak dostać się do filharmonii?”. Starszy pan spogląda na nią i odpowiada: „Ćwiczyć, dziecko, ćwiczyć...”;) to ćwiczenie jest elementem procesu zmiany, dlatego też tak istotnym elementem w procesach coachingowych (i nie tylko) jest zadanie domowe. Zadanie domowe Zadnie domowe często kojarzy się nam ze szkołą i procesem samo dokształcania się ucznia, poza szkołą, w ramach materiału objętego programem nauczania. Tymczasem w procesie Coachingowym, celem tak zwanego zadania domowego, jest utrwalenie lub wzmocnienie nowych połączeń neuronalnych, zbudowanych lub zdefiniowanych w ramach tzw. odkryć heurystycznych podczas sesji coachingowej. W procesie budowania nawyku niezwykle istotne jest przejście od heurystyki do algorytmu i automatyzacji. Aby tego dokonać konieczne jest powtarzanie w pewnych zdefiniowanych odstępa...

"Pozwól mi uprzejmie Ci pomóc albo utoniesz powiedziała małpa i odłożyła rybę na drzewo." A.Watts   Primum non nocere   - łac. Po pierwsze nie szkodzić,  to jedna z naczelnych zasad etycznych w medycynie. To również jedna z moich zasad w procesach edukacji i zmiany.  Dzisiaj już nie pracuję z klientami których na Coaching zapisują rodzice, partnerzy, znajomi bo wydaje im się że Klient potrzebuje pomocy. Aby dokonać zmiany w swoim życiu klient potrzebuje gotowości na tą zmianę i decyzję o tej gotowości może podjąć tylko i wyłącznie on sam! Zmiana nie pojawia się tam gdzie występuje opór przed nią, przy braku zaangażowania i pierwszych "trudnościach" mózg klienta będzie trzymał się starych wzorców, (bo to nie on zadecydował o zmianie) a klient będzie wycofywał się z procesu lub szukał wymówek . taki proces to strata czasu dla Coacha [edukatora] i przyczynek do zlego wizerunku coachingu tudzież innych metod.  ...

Przychodząc do Coacha, Mentora, czy jakkolwiek innego specjalisty od edukacji czy zmiany, decydujesz się na zmianę narracji. Decydujesz się budować swoją narrację, historię, opowieść na nowo, na bazie zasobów które posiadasz i tych które chcesz zdobyć lub rozwijać. Swoją historię osadzasz na linii czasu definiując cel i efekt. określasz punkt wyjściowy i to jak opowieść o Tobie ma "brzmieć". Od Twojego zaangażowania i "treningu" zależy czy twoja historia stanie się "żywa", czy uwierzysz w nią Ty i Twoje otoczenie.  Pozostając w temacie narracji, poniżej wybrane fragmenty z książki [którą polecam przeczytać]. „Każdy przejaw zakrojonej na dużą skalę międzyludzkiej kooperacji - nowoczesne państwo, średniowieczny Kościół, starożytne miasto czy pradawne plemię - ma za podstawę wspólne mity, które istnieją wyłącznie w zbiorowej wyobraźni ludzi. ...” ... Dwóch katolików, którzy nigdy wcześniej się nie spotkali, jest zdolnych skute...

 A dzisiaj moje autorskie ćwiczenie,  (trochę w uproszczeniu ;)zapraszam do przetestowania i dzielenia się opiniami ;) Wybierz cel  / przekonanie / strategię działania z którym chcesz pracować. zapisz na kartce dużymi literami. A następnie wykonaj kolejne kroki  MODEL 3 PERSPEKTYW FESTINGERA - ĆWICZENIA pozycja ZMIANA, co i jak możesz zmienić w związku z przekonaniem / strategią nad która pracujesz? Zapisz wyniki, wnioski? pozycja, PRZEFORMUŁOWANIE, czyli jakie elementy twojego przekonania / strategii mogą być użyteczne w tej sytuacji? Jakie przekonanie / strategia byłaby użyteczna w tej sytuacji? Podobnie jak w poprzednim punkcie Zapisz wyniki, wnioski? pozycja DODANIE KONTEKSTU, w jakim kontekście twoja strategia / przekonanie jest dla Ciebie korzystne, użyteczne? Zapisz wyniki, wnioski? Teraz popatrz na swoje kartki, na to co zapisałeś.  Co odkrywasz?  I co w takim razie zrobisz?  I od czego zaczniesz?   ... Model 3 perspektyw - Artur Wło...

Abstrahując od zagadnień związanych z istnieniem czasu, mierzymy jego upływ i wykorzystujemy do porządkowania rzeczywistości. Co więcej nasze postrzeganie czasu może być różne i w zależności od miejsca w którym żyjemy lub też w którym się wychowaliśmy.  Badania nad postrzeganiem czasu  w kontekście kulturowym i jego znaczenia, przeprowadził Tom Cottle. stworzył tzw. test kołowy, dzięki któremu możemy zaobserwować podejście do czasu w różnych kulturach. Test polegał na narysowaniu trzech okręgów obrazujących przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Odległość pomiędzy okręgami miała pokazywać zależności pomiędzy trzema wymiarami czasu. Natomiast wielkość okręgu,  obrazuje znaczenie poszczególnych wymiarów. Po analizie testu wyodrębniono cztery konfiguracje: Podejście Typowo rosyjskie do czasu: nie ma powiązania pomiędzy przeszłością, teraźniejszością a przyszłością, ale przyszłość jest znacznie ważniejsza od przeszłości i teraźniejszości Podejści...

  WYRWAĆ BOLĄCE OKO - MENTORING - POZIOM MERYTORYCZNY ;) WYRWAĆ BOLĄCE OKO Opierając się na doniesieniach, jakie o nim słyszał, Kalif mianował Nasruddina Głównym  Doradcą na dworze. Ponieważ jego autorytet pochodził nie z kompetencji, lecz z patronatu  Kalifa, Nasruddin stał się zagrożeniem dla wszystkich, którzy przychodzili do niego po radę.  Stało się widoczne w następującym przypadku : - „Nasruddin, jesteś człowiekiem doświadczonym", powiedział dworzanin. „Czy znasz  lekarstwo na bolący oczy? Mam ze swoimi wiele kłopotu". - „Pozwól mi, podzielić się z tobą moim własnym doświadczeniem", - powiedział Nasruddin. - „Bolał mnie raz ząb i dopóty nie znalazłem ulgi, dopóki go nie wyrwałem". A. De Mello - "Modlitwa Żaby"

"... jeśli ktoś jest muzykiem, czemu gra muzykę? jedynym powodem grania muzyki jest cieszenie się nią, jeżeli ktoś gra żeby zaimponować publiczności żeby poczytać o sobie w gazetach to nie interesuje go muzyka ..." "... W muzyce koniec kompozycji nie jest jej celem. Gdyby tak było, najlepszymi dyrygentami byliby ci najszybsi, a kompozytorzy pisaliby tylko zakończenia utworów. Ludzie chodziliby na koncerty tylko po to, żeby usłyszeć jedynie ostatnie akordy.  Lecz nie postrzegamy tego jako czegoś, co system edukacyjny wniósł w nasze codzienne życie. Nasz system nauczania daj e nam zupełnie odmienne wrażenie. Jest on wystopniowany, a my wpuszczamy nasze dzieci w ten system na zasadzie zagrania: „No chodź tu kotku, kici kici”. Idziemy do przedszkola, co jest świetne, bo po jego zakończeniu zaczynamy pierwszą klasę, a potem: „No dalej!” Pierwsza klasa prowadzi do  drugiej, i tak dalej. Potem idziemy do gimnazjum, tutaj nabieramy rozpędu, idziemy do liceu...

". ..  Pewien guru usiłował wyjaśnić jakiemuś audytorium, że ludzie silniej niż na rzeczywistość reagują na słowa.   Żyją wręcz słowami, żywią się nimi. Jakiś mężczyzna wstał i zaprotestował: - Nie zgadzam się z tym, że słowa wywierają na nas aż taki wielki wpływ. Na co guru odparł:  - Siadaj, skurwysynie! Zsiniały ze złości mężczyzna wykrzyknął: - I to pan nazywa siebie osobą oświeconą, guru, mistrzem, powinien pan się wstydzić! - Na co guru odparł: - Proszę mi wybaczyć, sir. Poniosło mnie. Naprawdę, proszę o wybaczenie. To nie było zamierzone. Przepraszam. Mężczyzna w końcu się uspokoił. Wówczas guru powiedział: - Wystarczyły dwa słowa, aby wywołać w panu burzę i kilka słów, by pana uspokoić. Prawda?  .. ." Anthony de Mello - "Przebudzenie"

W alfabecie zmiany nie może zabraknąć I jak iluzja. Od tego wpisu rozpoczynam nowy cykl artykułów, dzisiaj o Złudzeniu Rubina.  Złudzenie Rubina (od Edgar Rubin psycholog duński - iluzja twarz wazon) polega na dwuznaczności figury i tła. W normalnych warunkach względnie prostym dla ludzkiego mózgu  jest odróżnienie Figury od Tła. :) Jednak gdy zachodzą pewne, szczególne okoliczności mózg może mieć z tym pewien problem. Widzimy to na czym koncentrujemy uwagę. Tak więc obserwator może w tym przypadku widzieć:   białą wazę na czarnym tle albo dwa czarne profile twarzy na tle białym. To w jaki sposób obserwator postrzega dany kształt może zależeć od: Tego która cześć obrazu zostanie uznana za TŁO a która za FIGURĘ  Punktu widzenia obserwatora Sugestii zewnętrznej (społeczna, autorytetu, ... etc.) Doświadczenia Znajomość i preferencji kształtu Znajomości i preferencji koloru MAPY percepcji Samopoczucia obserwatora Nastawienia  ... ...

"Dwie drogi w żółtym lesie szły w dwie różne strony: Żałując, że się nie da jechać dwiema naraz I być jednym podróżnym, stałem, zapatrzony W głąb pierwszej z dróg, aż po jej zakręt oddalony, Gdzie wzrok niknął w gęstych krzakach i konarach; Potem ruszyłem drugą z nich, nie mniej ciekawą, Może wartą wyboru z tej jednej przyczyny, Że, rzadziej używana, zarastała trawą; A jednak mogłem skręcić tak w lewo, jak w prawo: Tu i tam takie same były koleiny, Pełne liści, na których w tej porannej porze Nie znaczyły się jeszcze śladów czarne smugi. Och, wiedziałem: choć pierwszą na później odłożę, Drogi nas w inne drogi prowadzą - i może Nie zjawię się w tym samym miejscu po raz drugi. Po wielu latach, z twarzą przez zmarszczki zoraną, Opowiem to, z westchnieniem i mglistym morałem: Zdarzyło mi się niegdyś ujrzeć w lesie rano Dwie drogi: pojechałem tą mniej uczęszczaną - Reszta wzięła się z tego, że to ją wybrałem. " Robert Frost -  Droga nie wybrana...

„...Trzy małpy umieszczone są w klatce. Z martwego drzewa zwisa kiść bananów. Gdy jedna z małp zaczyna się wspinać po drzewie, wszystkie małpy oblewa się zimną wodą. Po kilku kubłach z zimną wodą małpy unikają drzewa.     Gdy jedna z małp zostanie zastąpiona nową i chce się wspiąć na drzewo, pozostałe skutecznie wybijają jej to z głowy. (…) aż w końcu w klatce zostają te małpy, których nigdy nie oblano wodą.     Niemniej reguła nakazująca omijanie drzew jest tak silnie zakorzeniona w ich normach społecznych, że banany pozostają nietknięte przez kolejno wprowadzane małpy...” David Clutterbuck ( Coaching zespołowy )