Artur Wlodarczyk

11:11 Pośród kręgu ksiąg mistycznych Osobliwych dróg rozlicznych Poszukując źródeł mocy Tylkom chwilkę zmrużył oczy Gdy w mój umysł chrobot wkroczył W obszar mojej świadomości Mówiąc: mamy jakichś gości I nim krótkie wyrzekł zdanie Usłyszałem znów, pukanie? Może chrobot, tak się zda Przyleciała pierwsza ćma Strach przynosząc różnej maści Jedenasta jedenaście Stary zegar zachrobotał Otwierając mroczne wrota Gdzie nie patrzył nikt przez wieki Prowadzące w świat daleki Gdzieś na dno nieświadomości Tam gdzie cień nie ma litości I się miesza z jaźnią w kupę Tworząc archetypów zupę Z przeżyciami różnej maści Jedenasta jedenaście Czy to umysł czas wytwarza I godzinę wciąż powtarza W kółko jedną i tą właśnie Jedenasta jedenaście Nie wiem jak to się odbywa Z każdą chwilą ciem przybywa I co chwila, jak z przepaści Jedenasta jedenaście … Jedenasta jedenaście … Umysł zmąca ta godzina Nim się skończy znów zaczyna Powtarzając ciągle klucz Do umysłu twego wrót Tchnący z szaleństwa przepaści Jedenasta...