INTERLUDIUM

Przychodząc do Coacha, Mentora, czy jakkolwiek innego specjalisty od edukacji czy zmiany, decydujesz się na zmianę narracji. Decydujesz się budować swoją narrację, historię, opowieść na nowo, na bazie zasobów które posiadasz i tych które chcesz zdobyć lub rozwijać. Swoją historię osadzasz na linii czasu definiując cel i efekt. określasz punkt wyjściowy i to jak opowieść o Tobie ma "brzmieć". Od Twojego zaangażowania i "treningu" zależy czy twoja historia stanie się "żywa", czy uwierzysz w nią Ty i Twoje otoczenie.  Pozostając w temacie narracji, poniżej wybrane fragmenty z książki [którą polecam przeczytać]. „Każdy przejaw zakrojonej na dużą skalę międzyludzkiej kooperacji - nowoczesne państwo, średniowieczny Kościół, starożytne miasto czy pradawne plemię - ma za podstawę wspólne mity, które istnieją wyłącznie w zbiorowej wyobraźni ludzi. ...” ... Dwóch katolików, którzy nigdy wcześniej się nie spotkali, jest zdolnych skute...

I jak iluzja W Alfabecie zmiany nie może zabraknąć I jak iluzja . Od tego wpisu rozpoczynam nowy cykl artykułów. Dzisiaj o Złudzeniu Rubina . Złudzenie Rubina Złudzenie Rubina (od nazwiska Edgara Rubina, duńskiego psychologa) — znane również jako iluzja „twarz–wazon” — polega na dwuznaczności figury i tła. W normalnych warunkach odróżnienie FIGURY od TŁA jest dla ludzkiego mózgu względnie proste. :) Jednak gdy zachodzą szczególne okoliczności, mózg może mieć z tym pewien problem. Widzimy to, na czym koncentrujemy uwagę. Obserwator może więc w tym samym obrazie zobaczyć: białą wazę na czarnym tle, albo dwa czarne profile twarzy na białym tle. To, w jaki sposób obserwator postrzega dany kształt, może zależeć między innymi od: tego, która część obrazu zostanie uznana za TŁO , a która za FIGURĘ , punktu widzenia obserwatora, sugestii zewnętrznej — społecznej, autorytetu etc., doświadczenia, znajomości i preferencji kształtu, znajomości i preferencji koloru, MAPY percepcji , samopoczuci...

"Dwie drogi w żółtym lesie szły w dwie różne strony: Żałując, że się nie da jechać dwiema naraz I być jednym podróżnym, stałem, zapatrzony W głąb pierwszej z dróg, aż po jej zakręt oddalony, Gdzie wzrok niknął w gęstych krzakach i konarach; Potem ruszyłem drugą z nich, nie mniej ciekawą, Może wartą wyboru z tej jednej przyczyny, Że, rzadziej używana, zarastała trawą; A jednak mogłem skręcić tak w lewo, jak w prawo: Tu i tam takie same były koleiny, Pełne liści, na których w tej porannej porze Nie znaczyły się jeszcze śladów czarne smugi. Och, wiedziałem: choć pierwszą na później odłożę, Drogi nas w inne drogi prowadzą - i może Nie zjawię się w tym samym miejscu po raz drugi. Po wielu latach, z twarzą przez zmarszczki zoraną, Opowiem to, z westchnieniem i mglistym morałem: Zdarzyło mi się niegdyś ujrzeć w lesie rano Dwie drogi: pojechałem tą mniej uczęszczaną - Reszta wzięła się z tego, że to ją wybrałem. " Robert Frost -  Droga nie wybrana...